ایمپلنت و مراحل ساخت آن

ایمپلنت دندانی پیچی از جنس تیتانیوم است که به جای دندان از دست رفته در فک جا گذاشته می شود و می تواند یک تکه یا دو تکه باشد .همه قطعات ایمپلنت از جنس تیتانیوم است و پس از بسته شدن این قطعات به هم بین آن ها جوش سرد ایجاد شده و برای جداسازی آن ها باید ضربه وارد کنیم.
از دو نوع ایمپلنت برای جاگذاری دندان استفاده می شود:
روشی که در آن قسمت پایینی تاج وارد ریشه می شود که به آن Implant Internal Connection گفته می شود. و امروزه به دلیل استتیک بیشتر از این نوع استفاده می شود.فقط در قطرهای کمتر از ۳ میلیمتر نمی توان ار این روش استفاده کرد.
روشی که در آن قسمت بالایی ریشه وارد تاج می شود Implant External Connection گفته می شود.این روش هنوز هم برای دندان های مولر کاربرد دارد.
برای موارد موقتی بین ۶ تا یک سال از ایمپلنت های با قطر کمتر از ۳ میلیمتر استفاده می شود که به آن مینی ایمپلنت گفته می شود.و در برخی مواقع از مینی ایمپلنت برای ساخت دندان موقت برای بیمار استفاده می شود و در زمان استفاده از ایمپلنت اصلی مینی ایمپلنت ها حذف می شوند.
تیتانیوم هایی که در ایمپلنت استفاده می شود از پنج نوع هستند که به هر کدام از آن ها گرید یک تا ۵ گفته می شود.و گرید یک یعنی اینکه ایمپلنت از جنس تیتانیوم خالص است و یک بار آبدیده شده است و هرچه گرید بیشتر می شود آب دیده شدن ایمپلنت بیشتر می شود به جز در گرید ۵ که به جای آبدیده شدن با ترکیب آلومینیم و وانادیوم به یک آلیاژ بسیار سخت تر از گرید ۴ تبدیل می شود.بهترین نوع ایمپلنت ایمپلنتی است که از جنس تیتانیوم خالص باشد و مقاومت زیادی داشته باشد بنابراین ایمپلنت گرید۴ بهترین نوع ایمپلنت می باشد.

مراحل ساخت ایمپلنت:             

فلز تیتانیوم درمراحل متعدد تولید می شود و هزینه بالای آن به همین دلیل است و همچنین برخی از مراحل تولید تیتانیوم هنوز مکانیزه نشده و دست ساز است.پس از حرارت دیدن و رسیدن تیتانیوم به گرید مورد نظر مفتول با قطرهای لازم که به اندازه قطر ایمپلنت های لازم است ساخته می شود و پس از آن مفتول به طول های مورد نظر تقسیم و اندازه ایمپلنت تعیین می شود.پس از این مرحله تک تک قطعات برش خورده به ماشین cnc وصل می شود و سطوح داخلی و خارجی آن تراشیده می شود.میزان فرسودگی فرز های الماسی در تیتانیوم با گرید سخت تر بیشتر است و باید زودتر تعویض شود.پس از این مرحله از اکسید آلومینیوم برای سند بلاست کردن ایمپلنت استفاده می شود و در آن پودر مصرف شده از طرفی وارد مخزن سند بلاست شده و از طرف دیگر خارج می شود.و تیتانیوم پس از مرحله سند بلاستینگ برای اسید شویی ارسال می شود و در این مرحله برای جلوگیری از آسیب دیدگی آن توسط تفلون سطح داخلی آن پوشانده می شود و این مرحله به زمان و هزینه زیادی نیاز دارد .و پس از اسید شویی ایمپلنت شسته و بسته بندی اولیه صورت می گیرد و پس از آن ایمپلنت برای استریل شدن ارسال و پس از استریل شدن با اشعه گاما در آخرین مرحله بسته بندی نهایی و شماره سریال گذاری صورت می گیرد .
به سند بلاست شدن ایمپلنت سطح جانبی آن تا ۴۰۰ برابر بزرگ شده و این امر موجب تماس بیشتر ایمپلنت و استخوان دندان تا ۴۰۰ برابر می شود.به جوش خوردن ایمپلنت دندان با استخوان استواینتگریشن گفته می شود که در آن پیوند فیزیکی است و هیچ گونه پیوند شیمیایی در آن وجود ندارد و این پیوند بین استخوان و تیتانیوم به اندازه ای زیاد است و به طور کامل جوش می خورد که برای جدا کردن آن ها ۴۰۰ نیوتون نیرو نیاز است.

ایمپلنت  روش درمانی است که بدون درگیر کردن دندان های سالم کناری جایگزین دندان های از دست رفته می شود. و در هر دو فک بالا و پایین  می توان از آن استفاده کرد.

اتصال ایمپلنت در دو نوع اتصال داخلی و اتصال خارجی صورت می گیرد:

-در اتصال داخلی قسمت پایینی تاج  درون ریشه قرار داده می شود و به دلیل استتیک بهتر این نوع اتصال امروزه کاربرد بیشتری دارد اما در قطرهای سه و کمتر از سه میلی متر  به دلیل قطر کم فیکسچر و به دلیل اینکه موجب ضعیف شدن بدنه ایمپلنت می شود نمی توان از اتصال داخلی استفاده کرد و از اتصال خارجی استفاده می شود.

-در اتصال خارجی ایمپلنت  قسنت بالایی ریشه  وارد تاج می شود و در این روش درون ایمپلنت تراشیده نمی شود و به همین دلیل مقاومت بالایی دارد و امروزه نیز این نوع اتصال برای دندان های مولر مورد استفاده قرار می گیرد.

برای ساخت ایمپلنت فلز تیتانیوم با حرارت دیدن به گرید مورد نظر می رسد و پس از آن که به گرید مورد نظر رسید  مفتول هایی با قطر های لازم که اندازه قطر ایمپلنت های مورد نیاز است ساخته می شود و پس از آن مفتول ها به طول های مورد نظر که همان اندازه  ایمپلنت را مشخص می کند تقسیم می شوند و پس از این مراحل تک تک قطعاتی که برش خورده برای تراشیده شدن سطح داخلی و سطح خارجی آن ها به دستگاه  cnc وصل می شود و پس از آن از اکسید آلومینیوم برای سند بالاست کردن ایمپلنت  استفاده می شود و برای اینکه کیفیت سند بالاست ایمپلنت بهتر شود پودر مصرف شده  باید از یک طرف وارد مخزن شده و سپس از سوی دیگر توسط ساکشن خارج شود و این پودر هرگز نباید ریسایکل شود زیرا کیفیت  سند بلاست ایمپلنت را پایین می آورد.و تیتانیوم پس از مرحله سند بلاستینگ برای اسیدشویی ارسال می شود که انجام این مرحله به وقت و هزینه زیادی نیاز دارد و سطح داخلی فیکسچر باید توسط تفلون پوشانده شود تا  داخل آن آسیب نبیند و پس از اینکه اسید شویی ایمپلنت انجام شد ایمپلنت شسته و بسته بندی می شود و پس از آن  ایمپلنت توسط اشعه گاما استریل می شود و بسته بندی نهایی و شماره گذاری انجام می شود.

سند بلاست ایمپلنت باعث می شود سطح جانبی آن ۴۰۰ برابر بزرگتر شود و بزرگتر شدن سطح جانبی آن موجب می شود تماس استخوان و ایمپلنت بیشتر شود و موجب جوش خوردن ایمپلنت به استخوان فک می شود.به جوش خوردن ایمپلنت به استخوان استواینتگریشن گفته می شود که در آن اتصال تیتانیوم و استخوان فقط فیزیکی است و هیچ گونه پیوند شیمیایی صورت نمی گیرد  اما این اتصال به گونه ای است که ایمپلنت کاملا به استخوان جوش می هخورد و به راحتی جدا نمی شود و برای جدا کردن آن به اندازه ۴۰۰ نیوتن نیرو لازم است.یک روش قدیمی که امروزه هم برای سند بلاست از آن استفاده می شود sla است.

پس از اینکه ایمپلنت مورد نیاز ساخته شد و ایمپلنت آماده شد متخصص جراح ایمپلنت هر گونه ریشه ای را از لثه خارج می کند و با بی حسی آن را زیر بافت لثه و در داخا استخوان فک قرار می دهد و پس از چند ماه که ایمپلنت کاملا به استخوان جوش خورد در مرحله نهایی روکش یا پروتز دندان متناسب با دندان های فرد ساخته شده و به ایمپلنت یا آباتمنت متصل می شود.

دسته ها: حتما بدانید..

دیدگاه خود را بنویسید

دیدگاه پس از تائید مدیریت منتشر می شود.